O Istnieniu i Jedności Boga

Kiedy obserwujemy idealną synchronizację w przyrodzie od tańca atomów po kolosalne orbity galaktyk stajemy przed prostym wyborem: czy to dzieło ślepego przypadku, czy owoc jednego, genialnego zamysłu? Rozum podpowiada nam, że tam, gdzie panuje porządek, musi istnieć porządkujący. Im bardziej skomplikowany jest dany system, tym bardziej oczywista staje się obecność jego Twórcy.

Wyobraźmy sobie wielką orkiestrę symfoniczną. Jeśli każdy muzyk grałby według własnego uznania, usłyszelibyśmy tylko chaos i hałas. Harmonia powstaje tylko wtedy, gdy wszyscy artyści patrzą na jednego dyrygenta. Tak samo niesamowita współpraca wszystkich elementów wszechświata wskazuje na Jednego Ustawodawcę. Koran podkreśla tę logiczną konieczność wprost:

Ta jedność, którą nazywamy Tawhid, manifestuje się w imieniu Al-Wahid (Jedyny). Oznacza ona, że Bóg nie dzieli się Swoją mocą z nikim innym. Dla Niego stworzenie całego wszechświata jest tak samo proste, jak stworzenie jednej kropli rosy nieskończona potęga nie zna zmęczenia ani trudności. Wszystko, co istnieje, od najmniejszego owada po najdalszą gwiazdę, jest połączone tą samą nicią Boskiej woli.

Dla nas, ludzi, wiara w jedność Boga jest fundamentem prawdziwej odwagi. Skoro wiemy, że nad całym światem panuje tylko Jedna Siła, przestajemy bać się „pecha”, „złych mocy” czy kaprysów innych ludzi. Nasze życie nabiera spójności. Nie musimy szukać aprobaty u tysiąca różnych źródeł; wystarczy nam szczera relacja z Tym Jedynym.

Jeśli cały wszechświat tak posłusznie i zgodnie współgra ze swoim Stwórcą, czy my, posiadając wolną wolę, nie powinniśmy również odnaleźć w sobie tej samej, głębokiej harmonii?