Droga Pokoju, Poddania i Boskiego Przewodnictwa

Wierzymy, że historia relacji Boga z człowiekiem nie jest zbiorem odizolowanych rozdziałów, lecz jedną, spójną opowieścią o prowadzeniu i miłosierdziu. Choć czas i ludzkie interpretacje mogły zatrzeć niektóre ślady, w Biblii, Torze, Psalmach i Ewangeliach wciąż odnajdujemy jaśniejące obietnice dotyczące tego, który miał dopełnić dzieła Bożego na ziemi.

Islam uczy, że Prorok Muhammad (pokój z Nim) nie pojawił się w próżni; był on wyczekiwanym „Kamieniem Węgielnym”, o którym wspominali wcześniejsi wysłannicy.

Prorok „spośród ich braci”

W Księdze Powtórzonego Prawa odnajdujemy fundamentalną obietnicę daną Mojżeszowi:

Analizując ten fragment, dostrzegamy uderzające podobieństwo między Mojżeszem a Muhammadem. Obaj przynieśli całościowe prawo (Szariat), obaj prowadzili swój lud, zakładali społeczności i odnieśli zwycięstwo nad tyranią za życia. Obietnica, że prorok ten powstanie „spośród ich braci”, wskazuje na potomków Izmaela braci Izraelitów. To właśnie w usta Muhammada Bóg „włożył Swoje słowa”, co wypełniło się w procesie objawiania Koranu, którego Prorok nie pisał, lecz recytował dokładnie tak, jak przekazał mu Archanioł Gabriel.

Sam Koran potwierdza tę ciągłość, wskazując, że uczeni poprzednich pism rozpoznawali znaki nadejścia Muhammada (pokój z Nim):

Zapowiedź Pocieszyciela

Również w Ewangeliach Jezus (pokój z Nim) mówił o nadchodzącym „Pocieszycielu” (gr. Parakletos), Duchu Prawdy, który doprowadzi ludzkość do pełnego zrozumienia:

Muhammad w swojej misji oddał najwyższą cześć Jezusowi, przywracając mu należne miejsce jako wielkiemu prorokowi i Słowu od Boga, jednocześnie oczyszczając jego naukę z naleciałości czasu. W ten sposób objawiło się Imię Boga Al-Muhaimin Ten, który czuwa nad prawdą i ją chroni. Prorok Muhammad (pokój z Nim) wyjaśnił tę relację w przepięknym hadisie:

Mosty zamiast murów

Te biblijne ślady są przypomnieniem, że Bóg nie zmienia Swoich obietnic. Muhammad (pokój z Nim) nie przyszedł, by zniszczyć to, co było wcześniej, ale by to „opieczętować” i uchronić przed zapomnieniem. Bóg mówi w Koranie o tej spójności:

Dostrzeżenie tej jedności w pismach jest potężną zachętą do głębszego szacunku i braterstwa między wierzącymi. Pokazuje, że wszyscy płyniemy tym samym nurtem Boskiego miłosierdzia (Ar-Rahmah), a różnice w naszych tradycjach są jedynie etapami na drodze do tego samego, jedynego Źródła.